De destructie van het individu

Als men aan een liberaal vraagt wat de twee belangrijkste onderdelen zijn van een samenleving, dan zal de liberaal waarschijnlijk antwoorden met: het individu en vrijheid. Ofwel: het individu en de vrijheid voor het individu om te doen en laten wat hij wil. Die twee punten zijn tegenwoordig belangrijk voor vrijwel elke politieke partij en daarmee elke politieke stroming in het Westen. Zelfs ‘extreme’ partijen als de PVV en SP claimen liberaal te zijn. Is onze samenleving liberaal en heeft het individu écht de vrijheid om te doen en laten wat hij wil?

De liberale samenleving

Alle Nederlandse politieke partijen hebben tegenwoordig een hoog liberaal karakter. Neem als voorbeeld de SP, nota bene een partij waarvan de naam doet vermoeden dat deze regelrecht tegenover de uitgangspunten van het liberalisme staat. De SP beschouwt de hedendaagse liberale samenleving als een vaststaand iets, iets wat niet te veranderen is. De SP pleit niet voor een overgang van een liberale naar een socialistische staat; nee, de SP pleit voor een liberale staat met een vleugje socialisme.

Als zelfs de SP het liberalisme heeft omarmt kunnen we stellen dat alle politieke partijen in Nederland zich erbij neer hebben gelegd dat het liberalisme het socialisme heeft ‘verslagen’. Het enige wat politieke partijen van elkaar onderscheidt is welke smaak liberalisme ze willen: hardcore liberalisme (VVD), rechts-liberalisme (PVV), liberaal-socialisme (PvdA, GL, SP), christen-liberalisme (CU, SGP) etc. Het liberalisme heeft in de Nederlandse politiek geen tegenstanders meer.

De vrijheid van het individu

Onze maatschappij is dus liberaal. Maar heeft het individu ook daadwerkelijk de vrijheid om te doen en laten wat hij wil? Nee. De theorie en praktijk verliezen elkaar uit het oog. De theorie van het liberalisme leert ons dat er een equality of opportuniy (gelijke kansen voor iedereen) is of in ieder geval moet zijn, maar deze is er niet. Iemand uit ’t Gooi heeft een makkelijker leven dan iemand uit de Haagse Schilderswijk. Het lijkt er niet op dat hier voorlopig verandering in gaat komen. De liberale politici laten het afweten.

Er is echter nog meer. De alsmaar aanwezige druk om geld te verdienen, om de ‘beste’ te zijn, om het ‘goed’ te doen, om knap te zijn, om ‘succesvol’ te zijn doet iets met iedereen. Er heerst niet voor niets een depressie-epidemie, er zijn niet voor niets veel burn-outs, mensen hebben niet voor niets een laag zelfbeeld en mensen gebruiken niet voor niets stress verlagende middelen – let op: deze nadelen gelden zowel voor mensen die ‘succesvol’ zijn, als voor mensen die een ‘totale mislukkeling’ zijn.

De revolutie

Als we alle bovengenoemde negatieve gevolgen van de liberale samenleving op een rijtje zetten, daaraan toevoegen dat het liberalisme wereldwijd heeft gezorgd voor een grotere ongelijkheid, dat 1% van de wereldbevolking 99% van de rijkdom bezit en dat er in Nederland geen tegengeluid is, dan word ik somber. Dan denk ik niet dat er binnen nu en honderd jaar een revolutie gaat komen in het Westen en dan weet ik dat de meeste mensen ongelofelijk stupide zijn. Ik zal altijd blijven hopen op een sociaal Nederland en een sociale wereld, maar mijn geloof in zo’n wereld ebt langzaam weg.

De Westerse burgers worden lui van het genieten van hun rijkdom. En dat is juist het probleem: rijk & dom.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s