Kritiek op ‘Ieder1’, a liberal middle-class Movement for Diversity

My 2 cents about ‘IEDER1’ and why it is a counterproductive, pacifying event rather than an empowering event.

I’m sorry that this turned into such a long post but I couldn’t stop writing and felt that is was necessary to clear up some points, especially around the goal of ‘fighting polarization in society’ and the motives of the organizers.

The criticism against ‘ieder1’ is not raised because a festival is organized to celebrate diversity, this is very nice. But just imagine what huge activities and programms organizations like We Are Here, Zwarte Piet Niet, University of Color etc. etc. etc. could do with €100.000..

The fact that the organizers of ‘Ieder1′ deem it necessary to spend €100.000 of resources, to be collected from the people, on this festival is the reason for criticism because it diverts a lot of energy and attention from the fight against oppression and exploitation, especially of People of Color and women towards the celebration of diversity. A celebration is very nice, yes, but really, what is there to celebrate and why do we need €100.000 to celebrate?

What is there to celebrate when People of Color are getting shot by the police and we still didn´t achieve victory over the racist police? What is there to celebrate when Geert Wilders is leading the election polls and fascism is on the rise and we are not even coming close of forming a progressive alliance of organizations and people in countering them? What is there to celebrate if We Are Here has to squat a new place a trillion times and refugees are put in concentration-like-camps and we are not even coming close of overthrowing this regime? What is there to celebrate if women and queer people are harassed and sexually abused on a daily basis and we still don’t have the infrastructure of providing for these victim’s safety and a way to fight back against their oppressor?

And yes, of course there are great initiatives and actions going on. There is no need to be pessimistic, we will win the struggle against oppression. But in this struggle we shouldn’t let ourselves get distracted and blinded by a costly festival with fancy artists and stuff. We need to have a clear sight about what is going on. This festival is not revealing the tough realities of life but is trying to cover them up.

Why didn’t the organizers collect €100.000, gave it to progressive organizations and had only one request: organize a big festival. I dare to gamble that this festival would be bigger than ‘ieder1’ (seriously, activists tend to have a talent for organizing a lot with the least of resources) and it would be more effective. ‘ieder1′ didn’t develop out of grassroots organizing. It didn’t develop out of years of blood, sweat and tears. It didn’t develop out of a relationship between oppressed and exploited people fighting back against their oppressors for a world of justice, freedom and dignity.

‘ieder1’ developed out of the middle- and upper classes. The festivals goal is to combat the increasing ‘polarization’ within Dutch society and to ‘give a voice to all those people in the Netherlands who believe in the power of a diverse society.’ The latter goal is an indirect insult to the oppressed and exploited people because they already HAVE a voice, it is just that they are powerless and thus nobody, or at least the people in power, don’t listen to them. Again, ‘ieder1′ didn’t develop out of already existing progressive movements and organizations in the Netherlands but it was established by the middle- and upper class.

‘ieder1’ expands on the goal of combatting polarization, ‘Personal concerns can differ, what connects us is the strong belief in a diverse society, in empathy, and in the willingness to listen and hear one another. A change in today’s atmosphere does not just happen. It is something you need to stand for.’ How lovely! If we all just had the willingness of listening to one another the ‘atmosphere’ would change.

First of all, we don’t need the ‘atmosphere’ to change (actually we do, because of environmental reasons, but that is not what is meant here   ), we need the reality to change. We need to get out of poverty, we need good houses, we need health care, we need equal pay, we need an end to domestic violence, we need an end to racism and discrimination in every sphere of life and society, we need to stop the police searching, beating and killing us, especially People of Color. There is no abstract atmosphere that needs be changed, the concrete realities of the lives of millions of Dutch people needs to change (and also the lives of the millions of people need to change who live outside the Netherlands and are affected by it in Syria, Nigeria, the Philippines, Palestine etc.). Their daily lives need to be different from what they are now. If they live in this or that atmosphere can make it a bit nicer, but if you are oppressed and exploited, the atmosphere in which this happens doesn’t change shit.

Secondly, the whole anti-polarization movement is in no way interested in actually fighting against oppression and exploitation. If you are all about fighting oppression and exploitation, you have to identify an oppressor and exploiter, who are very much people, just like the oppressed and exploited. The oppressed isn’t oppressed by its own existence, they are oppressed by an oppressor. The oppressed can only exist as long as there is an oppressor. If there is no oppressor than there can be no oppressed because there is no one to do the oppressing. If we accept this, then the notion of ‘empathy and willingness to listen and hear one another’ becomes pointless in the struggle for emancipation because it does not identify and sharpens the oppressed-oppressor relationship that causes misery and suffering. Instead, a focus on dialogue tends to mystify this relationship and works pacifying on the angry oppressed people who want to fight their oppression, and thus want to fight their oppressor. Since we know that oppression and exploitation don’t happen because the oppressor is ignorant and we know that we can’t convince them out of oppressing, it is necessary to promote fighting against the oppressor.

The preference of ‘ieder1’ towards dialogue can be traced back to the position of the organizers as ‘successful’ middle-class. Let’s take a look at ‘the organization’:
The board consists of: Nasrdin Dchar (acteur), Samuel Levie (Brandt & Levie), Julius Ponten (filmproducent van Wolf & Rabat) en Touria Meliani (directrice Tolhuistuin).

Also actively involved: Nadia Zerouali (culinair schrijver), Emma Levie (beeldend kunstenaar, actrice), Chris van Bokhorst (de Projectstudio), Tim Blaauw (programmamaker), Hesdy Lonwijk (filmmaker en regisseur), Laila Frank (campaigner, Being Frank), Giuseppe du Croq (creative), Hanna Verboom (actrice) Chris Keulemans (programmamaker), Marjan Sax (adviseur), Loeki Westerveld (campagne adviseur), Peter van Baak (Sponsorvisie), Jörgen Tjon a Fong (Regisseur en Programmamaker), Oscar van den Ouden (MerkTroubadour)

Committee of Recommendation: Ila Kazem (Directievoorzitter van der Bunt adviseurs), Sadik Harchaoui (Chef de Mission Society Impact), Leon Ramakers (Oprichter Mojo / lid 4 en 5 mei comité Amsterdam) en Ted van den Bergh (Directeur Triodos foundation).

All these people have climbed up the social ladder and are not (anymore) affected by most of the daily struggles of most poor, colored, women, queer and disabled people. They live their privileged lives in nice houses, do their groceries at the Marqt (bio food store chain, unaffordable for most people), don’t have to worry about not being able to pay for health care, can send their children to ‘the best’ schools etc. These people live a different life than most of the people in the Netherlands. How can these people even think that they have the right to speak on behalf of the oppressed people who are fighting against oppression? How can these people think they have the right to try and pacify the resistance into a fruitless dialogue?

Maybe the most ridiculous decision of ‘ieder1’ is to use as sponsors Ahmed ‘fuck off if you don’t like it here’ Aboutaleb (mayor of Rotterdam) and Eberhard ‘here stands a mayor who will do everything against political activism’ van der Laan (mayor of Amsterdam) [1]. These two people are directly responsible for the racism and islamophobia (remember Aboutaleb traveling to New York to talk about Muslim radicalization?), for police brutality against refugees, people of color and activists, for housing problems in both cities, and many many more problems. It are these people who should be struggled against. They are the enemy, not our friends.

Yes, we need unity and empathy in our lives. But we need unity between the oppressed and exploited against the oppressors and exploiters, we don’t need unity with them. We should have empathy for the oppressed and exploited, we should have no empathy for the oppressors and exploiters, for it is exactly them who create misery and suffering.

The polarization of society between oppressed and oppressors, between exploited and exploiters is good, very good. This world will not change because we start collaborating with the slave master. Change starts by breaking the chains to which we are bound, by driving the slave master off the land and by setting his house on fire – whether this slave master goes by the name of Geert Wilders, Kees Knot, Eberhard van der Laan or Ahmed Aboutaleb.

[1] Van der Laan said this in a discussion with refugees and Dutch political activists in front of his home (the exact words are spoken just after 2:45min)

Politieterreur creëert opstand

Het is hartverscheurend om een familie te zien rouwen om een familielid die is vermoord door de politie. De zinloosheid van een moord dringt zich aan je op. Waarvoor in godsnaam heeft iemand dood moeten gaan? Vandaag herdachten we Mitch Henriquez, die een jaar geleden is gewurgd door de Haagse politie.

Tientallen families hebben in de afgelopen jaren iemand verloren om niks, om letterlijk niks. Omdat ze een donkere huidskleur hadden, omdat de smeris besloot dat hun leven niks waard was. Tientallen families moeten elke dag een vader, zoon of broer missen. Iedere dag worden mensen met geweld onderdrukt. Iedere dag lopen mensen gevaar de volgende Mitch te zijn.

Aan de ene kant voel ik machteloosheid. De rigide controle die de kapitalistische staat over ons voert is nietsontziend en totalitair. Alleen al de totale hypocrisie om dagelijks een buurt te terroriseren en dan een demonstratie daartegen doodleuk “te betreuren”. Ook de massale aanwezigheid van het moordende politiekorps op de demonstratie spreekt boekdelen. Het laat wel zien dat ze bang voor ons zijn, maar ook dat zij nog alle macht over ons hebben, dat wij op dit moment maar heel weinig kunnen doen.

Aan de andere kant moedigt dit me aan om door te gaan met de strijd. Dit is precies waarom we alles omver moeten werpen in deze maatschappij en echte democratische macht van het volk moeten bouwen en onze onderdrukkers moeten onderdrukken.

De opstand in de Schilderswijk is daarom moedgevend. Als dat iets heeft laten zien is het dat een verenigd volk de macht van de staat kan breken, al was het deze keer maar tijdelijk en in één wijk. Wij zijn met veel, zij met weinig. Als een ongeorganiseerde, spontane opstand een week lang kan heersen over de straten ten koste van de politie, bedenk dan wat er mogelijk is als de mensen georganiseerd en gedisciplineerd te werk gaan.

Opstand is onvermijdelijk. Dit systeem creëert de omstandigheden waarin de heersende klasse terreur móet toepassen om zichzelf te verdedigen. Deze terreur is de brandstof voor de motor van de revolutie. De staat creëert zo haar eigen grafdelvers. En de kapitalist verkoopt ons het touw waarmee wij hem zullen ophangen.

Huey P. Newton: ‘Waar is je overwinning, gevangenis?’ Nederlandse vertaling

Waar is je overwinning, gevangenis?

Wanneer iemand wiskunde studeert, leert hij dat er vele wiskundige wetten zijn die bepalen op welke manier hij de problemen die hem gepresenteerd worden moet oplossen. In de studie van de geometrie is een van de eerste wetten die men leert dat ‘het geheel niet groter is dan de som der delen’. Dit betekent simpelweg dat men geen geometrische figuur zoals een cirkel of een vierkant kan hebben, die in zijn totaliteit meer bevat dan wanneer hij opgedeeld wordt in kleinere delen. Dus als alle kleinere delen opgeteld een bepaalde hoeveelheid zijn, kan de gehele figuur geen grotere hoeveelheid zijn. De gevangenis kan de gevangene niet overwinnen, omdat de verantwoordelijken eenzelfde benadering gebruiken voor de gevangene. Zij nemen aan dat als zij het hele lichaam in een cel stoppen, zij daarmee de hele persoon gevangen hebben. Maar een gevangene is geen geometrische figuur, en een benadering die succesvol is in de wiskunde, is onbruikbaar als het gaat om menselijke wezens.

In het geval van de mens hebben we niet alleen te maken met een enkel individu, we hebben ook te maken met de ideeën en overtuigingen die hem motiveren en die hem ondersteunen, zelfs als zijn lichaam is opgesloten. In het geval van de mens is het geheel veel groter dan de som der delen, omdat het geheel zowel het lichaam omvat dat meetbaar en opsluitbaar is, als de ideeën die niet gemeten en opgesloten kunnen worden. De ideeën zitten niet alleen in de gedachte van de gevangene, waar zij niet gezien of gecontroleerd kunnen worden, de ideeën zitten in de mensen en het volk. De ideeën die onze acties voor totale vrijheid en waardigheid kunnen en zullen ondersteunen, kunnen op geen manier opgesloten worden, omdat ze te vinden zijn in de mensen, alle mensen, waar zij ook zijn.

Zo lang de mensen leven naar de ideeën van vrijheid en waardigheid, zal er geen gevangenis zijn die onze beweging kan stoppen. Ideeën bewegen van persoon tot persoon. Zij erkennen dat een zeer kwaadaardig kapitalistisch systeem ons tegen elkaar heeft opgezet, terwijl onze echte vijand de uitbuiter is die profiteert van onze armoede. Wanneer we ons zo’n idee realiseren, kunnen we van onze broeders en zusters houden, van wie we eerst misschien dachten dat zij onze vijand waren, en de aard van de uitbuiters die we misschien zagen als vrienden wordt geopenbaard voor alle onderdrukte mensen. De mensen zijn het idee; het respect en de waardigheid van de mensen is de onderhoudende kracht die in en uit de gevangenis grijpt terwijl zij richting vrijheid bewegen. De muren, de tralies, de geweren en de cipiers kunnen nooit het idee van de mensen omsingelen of onderdrukken. En de mensen moeten altijd hun idee, waardigheid en schoonheid, overbrengen.

De gevangenis werkt met het idee dat wanneer zij het lichaam van een persoon heeft, dat zij dan het hele wezen heeft – aangezien het geheel niet groter is dan de som der delen. Ze stoppen het lichaam in een cel en lijken daardoor opgelucht en hebben een gevoel van veiligheid. Het idee van een overwinning voor de gevangenis, is dat wanneer een gevangene begint te denken en de overtuigingen krijgt die zij willen, dat zij dan de slag gewonnen hebben en de persoon ‘gerehabiliteerd’ is. Maar dit kan niet het geval zijn, omdat degene die de gevangenissen bedienen, zelf niet grondig hebben nagedacht over hun eigen overtuigingen, en ze falen in het begrijpen van de verschillende soorten gevangenen. Om deze reden is het zo, dat wanneer de gevangenis denkt dat zij de overwinning binnen heeft, er geen overwinning is.

Er zijn twee soorten gevangenen. Het grootse deel accepteert de legitimiteit van de aannames waarop de maatschappij is gebaseerd. Zij wensen dezelfde doelen te behalen als alle anderen, geld, macht, hebzucht en opzichtige consumptie. Echter, om die doelen te bereiken gebruiken zij technieken en methodes die de maatschappij als illegaal bestempelt. Als deze activiteiten worden ontdekt, dan worden de uitvoerders in de gevangenis gestopt. Zij kunnen ‘illegale kapitalisten’ worden genoemd omdat hun doel is om alles te verwerven wat deze kapitalistische maatschappij als legaal verklaard. Het tweede type gevangene, is degene die de legitimiteit van de aannames waarop de maatschappij is gebaseerd afwijst. Hij betoogt dat de mensen aan de onderkant van de maatschappij worden uitgebuit voor de winst en het voordeel van diegene aan de top. Dus de onderdrukten bestaan en zij zullen altijd gebruikt worden om de geprivilegieerde positie van de uitbuiter te behouden. Er is geen heiligheid, er is geen waardigheid in zowel uitbuiten als uitgebuit worden. Hoewel dit systeem de maatschappij op een hoog niveau van technologische efficiëntie brengt, is het een illegitiem systeem, aangezien het rust op het lijden van mensen die net zo waardig zijn als degene die niet lijden. Dus, de tweede type gevangene zegt dat de maatschappij corrupt en illegitiem is en omvergeworpen moet worden. Dit tweede type gevangene is een politieke gevangene. Zij accepteren de legitimiteit van de maatschappij niet en kunnen niet participeren in haar steeds meer corrupte uitbuiting, of ze nou in de gevangenis of in de buurt zijn.

De gevangenis kan beide type gevangenen niet overwinnen, hoe hard zij ook probeert. De ‘illegale kapitalist’ snapt dat als hij het spelletje met de gevangenis meespeelt hij eerder vrijkomt om zijn activiteiten voort te zetten. Daarom is hij bereid om de gevangenisprogramma’s te doorlopen en de dingen te doen die hem verteld worden te doen. Hij is bereid de dingen te zeggen die de gevangenis autoriteiten willen horen. De gevangenis neemt aan dat de gevangene is ‘gerehabiliteerd’ en klaar is voor de maatschappij. In werkelijkheid heeft de gevangene het spel van de gevangenis gespeeld zodat hij vrijkomt en zijn streven naar kapitalistische doelen voort te zetten. Er is geen overwinning, omdat de gevangene vanaf het begin af aan het idee van de maatschappij accepteerde. Hij doet alsof hij het idee van de gevangenis accepteert als onderdeel van het spel dat hij altijd al heeft gespeeld.

De gevangenis kan geen overwinning behalen op de politieke gevangene omdat hij nergens van of naartoe gerehabiliteerd kan worden. Hij weigert om de legitimiteit van de maatschappij te accepteren en weigert te participeren. Participeren betekent toegeven dat de maatschappij legitiem is vanwege de uitbuiting van de uitgebuitene. Dit is het idee dat de politieke gevangene niet accepteert, dit is het idee waarom hij is opgesloten en dit is het idee waarom hij niet kan samenwerken met het systeem. De politieke gevangene zal in feite zijn tijd uitzitten op dezelfde manier als de ‘illegale kapitalist’. Echter schuilt het idee dat de politieke gevangene motiveerde en dreef in de mensen, het enige wat de gevangenis heeft is een lichaam.

De waardigheid en schoonheid van de mens rust in de menselijke geest die hem meer dan een simpel fysiek wezen maakt. Deze geest moet nooit onderdrukt worden voor de uitbuiting van anderen. Zo lang als mensen de schoonheid van de menselijke geest erkennen en zich verzetten tegen onderdrukking en uitbuiting, dragen zij een van de mooiste ideeën van alle tijden uit. Omdat de mens veel meer is dan de som der delen, zullen de ideeën onder de mensen leven. De gevangenis kan niet overwinnen omdat muren, tralies en cipiers een idee niet kunnen overwinnen of onderdrukken.

Huey P. Newton
Minister van Defensie
Black Panther Party
The Black Panther, 3 januari 1970